Hebreus 4 Hebraico

Hebreus 4 Hebraico – Grego

Hebreus 4 Grego Koinê

1 Φοβηθῶμεν οὖν μή ποτε, καταλειπομένης ἐπαγγελίας εἰσελθεῖν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, δοκῇ τις ἐξ ὑμῶν ὑστερηκέναι.
2 καὶ γάρ ἐσμεν εὐηγγελισμένοι, καθάπερ κἀκεῖνοι· ἀλλ᾿ οὐκ ὠφέλησεν ὁ λόγος τῆς ἀκοῆς ἐκείνους μὴ συγκεκραμένους τῇ πίστει τοῖς ἀκούσασιν.
3 εἰσερχόμεθα γὰρ εἰς τὴν κατάπαυσιν οἱ πιστεύσαντες, καθὼς εἴρηκεν· ὡς ὤμοσα ἐν τῇ ὀργῇ μου, εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου· καίτοι τῶν ἔργων ἀπὸ καταβολῆς κόσμου γενηθέντων.
4 εἴρηκε γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτω· καὶ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ·
5 καὶ ἐν τούτῳ πάλι· εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.
6 ἐπεὶ οὖν ἀπολείπεται τινὰς εἰσελθεῖν εἰς αὐτήν, καὶ οἱ πρότερον εὐαγγελισθέντες οὐκ εἰσῆλθον δι᾿ ἀπείθειαν,
7 πάλιν τινὰ ὁρίζει ἡμέραν, σήμερον, ἐν Δαυῒδ λέγων, μετὰ τοσοῦτον χρόνον, καθὼς εἴρηται· σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε, μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν.
8 εἰ γὰρ αὐτοὺς ᾿Ιησοῦς κατέπαυσεν, οὐκ ἂν περὶ ἄλλης ἐλάλει μετὰ ταῦτα ἡμέρας.
9 ἄρα ἀπολείπεται σαββατισμὸς τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ.
10 ὁ γὰρ εἰσελθὼν εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ καὶ αὐτὸς κατέπαυσεν ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὥσπερ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὁ Θεός.
11 Σπουδάσωμεν οὖν εἰσελθεῖν εἰς ἐκείνην τὴν κατάπαυσιν, ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας.
12 Ζῶν γὰρ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον καὶ διϊκνούμενος ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τε καὶ πνεύματος, ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν, καὶ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐννοιῶν καρδίας·
13 καὶ οὐκ ἔστι κτίσις ἀφανὴς ἐνώπιον αὐτοῦ, πάντα δὲ γυμνὰ καὶ τετραχηλισμένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ, πρὸς ὃν ἡμῖν ὁ λόγος.
14 ῎Εχοντες οὖν ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, ᾿Ιησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας.
15 οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειρασμένον δὲ κατὰ πάντα καθ᾿ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας.
16 προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.

Hebreus 4 Hebraico – Grego

1 עַל־כֵּן בְּהִוָּתֵר לָנוּ הַהַבְטָחָה לָבֹא אֶל־מְנוּחָתוֹ נִדְאַג לְנַפְשֵׁנוּ פֶּן־יֵחָשֵׁב אִישׁ מִכֶּם כִּמְאַחֵר לָבֹא שָׁמָּה׃
2 כִּי בְשׂרָה טוֹבָה בָּאָה גַּם־אֵלֵינוּ גַּם־אֲלֵיהֶם אַךְ הַדָּבָר אֲשֶׁר שָׁמְעוּ הֵם לֹא־הוֹעִיל לָהֶם כִּי לֹא הִתְעָרַב בֶּאֱמוּנַת לִבָּם׃
3 כִּי אֲנַחְנוּ הַמַּאֲמִינִים בָּאִים אֶל־מְנוּחָתוֹ כַּאֲשֶׁר אָמָר אֲשֶׁר־נִשְׁבַּעְתִּי בְאַפִּי אִם־יְבֹאוּן אֶל־מְנוּחָתִי וּמְנוּחָה זוּ הִיא מִן־הַמְּלָאכָה אֲשֶׁר נֶעֶשְׂתָה בְּהִוָּסֵד אֶרֶץ וְשָׁמָיִם׃
4 כִּי עַל־יוֹם הַשְּׁבִיעִי אֹמֵר בְּמָקוֹם אַחֵר וַיִּשְׁבֹּת אֱלֹהִים בַּיּוֹם הַשְּׁבִיעִי מִכָּל־מְלַאכְתּוֹ׃
5 וּבַמָּקוֹם הַזֶּה יֹאמַר עוֹד אִם־יְבֹאוּן אֶל־מְנוּחָתִי׃
6 הַיֹּצֵא לָנוּ מִכָּל־זֶה כִּי יֵשׁ בָּאִים אֶל־הַמְּנוּחָה וְהַשֹּׁמְעִים אֶת־בְּשׂרָה טוֹבָה מֵרֹאשׁ לֹא־בָאוּ מִפְּנֵי חֹסֶר אֱמוּנָתָם׃
7 וּלְקֵץ יָמִים רַבִּים הוֹסִיף וְיָעַד יוֹם אַחֵר בְּאָמְרוֹ עַל־פִּי דָוִד הַיּוֹם כְּמוֹ שֶׁנֶּאֱמַר הַיּוֹם אִם־בְּקֹלוֹ תִשְׁמָעוּ אַל־תַּקְשׁוּ לְבַבְכֶם׃
8 כִּי אִלּוּ הֵבִיאָם יְהוֹשֻׁעַ אֶל־הַמְּנוּחָה הַנְּכוֹנָה לֹא הָיָה מְדַבֵּר אַחֲרֵי־כֵן עַל־יוֹם אַחֵר׃
9 וְלָכֵן עוֹד נִשְׁאַר יוֹם שַׁבָּתוֹן לְעַם אֱלֹהִים׃
10 כִּי הַבָּא אֶל־מְנוּחָתוֹ יִשְׁבֹּת מִמְּלַאכְתּוֹ כַּאֲשֶׁר גַּם־שָׁבַת אֱלֹהִים מִמְּלַאכְתּוֹ שֶׁלּוֹ׃
11 לָכֵן נִתְאַמְּצָה לָבֹא אֶל־הַמְּנוּחָה הַהִיא פֶּן־יִכָּשֶׁל אִישׁ בְּלֶכְתּוֹ בְּעִקְּבוֹת הַמַמְרִים׃
12 כִּי־חַי דְּבַר אֱלֹהִים חָזָק וְחַד מִכָּל־חֶרֶב פִּיפִיּוֹת חֹצֵב וּבֹקֵעַ נֶפֶשׁ וָרוּחַ גַּם־מֹחַ וַעֲצָמוֹת וּבֹחֵן מַחְשְׁבוֹת לֵב וְיִצְרוֹ׃
13 וְאֵין יְצוּר נֶעְלָם מִלְּפָנָיו אַךְ הַכֹּל חָשׂוּף וְגָלוּי לְעֵינֵי הַהוּא אֲשֶׁר עָלֵינוּ לָתֵת דִּין לְפָנָיו׃
14 וְעַתָּה בִּהְיוֹת־לָנוּ כֹהֵן גָּדוֹל נַעֲלֶה עַד־מְאֹד אֲשֶׁר צָלַח אֶת־הַשָּׁמַיִם יֵשׁוּעַ בֶּן־אֱלֹהִים נִשְׁמְרָה אֶת־הַשְּׁבוּעָה אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְנוּ לוֹ׃
15 כִּי אֵין לָנוּ כֹהֵן גָּדוֹל אֲשֶׁר לֹא־יוּכַל לָחוּשׁ לְשִׁבְרֵנוּ אַחֲרֵי אֲשֶׁר גַּם־הוּא נִבְחַן בְּמַסּוֹת כָּמֹנוּ וְחֵטְא לֹא נִמְצָא־בוֹ׃
16 עַל־כֵּן נִגְּשָׁה בְּפֶה מָלֵא אֶל־כִּסֵּא הָרַחֲמִים לָקַחַת חֶסֶד וְלִמְצֹא חֲנִינָה לַעֲזָר־לָנוּ לְעִתּוֹת בַּצָּרָה׃
Hebreus 4 Hebraico – Grego

Hebreus 4 ARC

O repouso sabático por meio da fé

1 – Temamos, pois, que, porventura, deixada a promessa de entrar no seu repouso, pareça que algum de vós fique para trás.
2 – Porque também a nós foram pregadas as boas-novas, como a eles, mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não estava misturada com a fé naqueles que a ouviram.
3 – Porque nós, os que temos crido, entramos no repouso, tal como disse: Assim, jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo.
4 – Porque, em certo lugar, disse assim do dia sétimo: E repousou Deus de todas as suas obras no sétimo dia.
5 – E outra vez neste lugar: Não entrarão no meu repouso.
6 – Visto, pois, que resta que alguns entrem nele e que aqueles a quem primeiro foram pregadas as boas-novas não entraram por causa da desobediência,
7 – determina, outra vez, um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, muito tempo depois, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 – Porque, se Josué lhes houvesse dado repouso, não falaria, depois disso, de outro dia.
9 – Portanto, resta ainda um repouso para o povo de Deus.
10 – Porque aquele que entrou no seu repouso, ele próprio repousou de suas obras, como Deus das suas.
11 – Procuremos, pois, entrar naquele repouso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 – Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais penetrante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até à divisão da alma, e do espírito, e das juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 – E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes, todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele com quem temos de tratar.

Jesus é o nosso Sumo Sacerdote
14 – Visto que temos um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou nos céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 – Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 – Cheguemos, pois, com confiança ao trono da graça, para que possamos alcançar misericórdia e achar graça, a fim de sermos ajudados em tempo oportuno.

Todos os capítulos de Hebreus

Hebreus 4 Hebraico – Grego – ARC

Hebreus 4 Grego Koinê